bidâyet


bidâyet
(A.)
[ ﺖیاﺪﺑ ]
başlangıç.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • bidayet — bidâyet başlama; başlangıç; yerel …   Hukuk Sözlüğü

  • bidayet — is., esk., Ar. bidāyet Başlama, başlangıç Sevdasını, bidayette kıyısından köşesinden paylaşırken, zamanla tamamen sahiplenmiş. A. İlhan …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • BİDÂYET — Başlangıç. İlk önce. Evvel ve ibtida. İlk olarak …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • BİDAYET MAHKEMESİ — Bu tâbir eskiden Asliye Mahkemeleri için kullanılırdı …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • bidayet mahkemesi — ilk mahkeme; davaları birinci derecede gören ve çözümleyen mercii …   Hukuk Sözlüğü

  • KÜTÜB-Ü MÜNZELE — Vahiy ile Cenâb ı Hak tarafından indirilmiş, ihsan edilmiş mukaddes kitaplar.(... Kur anı nâzil eden Zât ı Zülcelâl, Mu cizat ı Ahmediye (A.S.M.) ile, Kur an vahiy olduğunu gösterir; isbat eder. Ve nâzil olan Kur ân dahi üstündeki i caz ile… …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük